Terug naar het overzicht

6| langs het tuinpad van mijn vader

Werken op een Psychogeriatrische afdeling is iedere keer anders.
Een dienst kan variëren van heel rustig naar een drukke dienst.
Zo ook deze avond. Wat rustig begon, werd in de loop van de avond steeds onrustiger.
Tijd om de sfeer proberen om te buigen.

Muziek heeft een positieve uitwerking op mensen. Ook op onze bewoners.
Muziek verbindt, ontroert en zorgt voor gezelligheid.

‘We gaan zingen, vinden jullie dat leuk?’
Ik probeer de tv op muziek te zetten maar krijg dit niet voor elkaar.
Eén van onze bewoners grapt: 'je hebt toch zo’n ding bij je, lukt het daar niet op?'
Ik lach, en haal mijn telefoon uit mijn tas.
‘Wat willen jullie horen?’
‘Wim Sonneveld’, wordt er door iemand geroepen.
Ik zoek 'Het Dorp' op van Wim Sonneveld.
Het is prachtig om te zien hoe onze bewoners met elkaar zingen en genieten.
‘…en langs het tuinpad van mijn vader, zag ik de hoge bomen staan...’
En zo gaat het verder, het ene liedje na het andere.
Gelukkig. De rust is wedergekeerd.

Het is mooi om te zien hoe mensen kunnen genieten en ontspannen van muziek.
Zing een lied, met een lach en een traan!